Deze is voor later… 0

Heb jij dat ook wel eens?

Je bewaart papiertjes of kaartjes, in mapjes, agenda’s en dagboeken van de afgelopen jaren. Het eerste concertkaartje samen met je eerste vriendje bijvoorbeeld, of die leuke foto bij de Spice Girls. Die frommel je dan ergens in een schriftje, of bakje. Geen idee waarom eigenlijk.

Ik heb al ik weet niet hoeveel dagboeken waar nog geen enkele gebeurtenis in staat, behalve de eerste pagina ‘lezen op eigen risico’ (vast gedaan voor mijn grote broer) maar blijkbaar voor mij interessant genoeg om ze toch iedere verhuizing weer mee te slepen, en te denken, ach, wie weet, heb ik er in de toekomst nog eens wat aan.

En zo een moment is nu. Dit gedicht waarvan ik de auteur niet weet. Ooit gehoord , ergens, en blijkbaar in een klein filosofisch moment, de moeite genomen om dit op te schrijven en iedere verhuizing mee te slepen, in een van die bakjes, en dagboeken zonder tekst. Nooit vond ik hem van toepassing. En nu dan toch,

denk ik..

Deze is voor later,
Als ik groot ben,
Als ik veilig, geslaagd en geland ben,
In de grote mensen wereld.

Nu ik geen angsten meer ken,
En zelf genoegzaam vanzelfsprekend,
Volwassen ben.

Want zo wil ik zijn,
Met mooie schoenen,
Glanzen in het zonlicht,
Met mijn borst vooruit,
En blik gericht op dat wat komen gaat.

Ik ben een proefkonijn,
Een belofte aan de tijd die voor me ligt.

Vol leven zal ik zijn,
Dankbaar alle secondes van de uren,
Uit de dagen die zich als een zee uitstrekken tot ver voorbij het einde benutten,
Om mezelf te kunnen zijn.

Mooi, bloedmooi,
Zo mooi, dat iedereen mij ziet,
Slim en gevat,
Zeker en zelfverzekerd,
Nooit meer bang om te worden vergeten,
Altijd aanwezig in andermans gedachten.

En het zal nooit genoeg zijn,
Want ik heb zoveel talent.
Ik ben verliefd op mezelf.

Want dit wil ik worden,
Geen boekhouder, geen gedicht, geen manifest,
Geen bekend gezicht, geen zakenvouw, geen crimineel,
Geen politiek statement, geen schrijver of kunstenaar.

Maar altijd in gedachten, voorlegen de tijd,
En onzeker over alles als ik in de spiegel kijk. 

Deze is voor later, zodat ik nooit meer vergeet,
Hoe ik mij nu voel.

Heb jij dat ook wel eens?

Ik dus blijkbaar wel.

Het zal vast weer te maken kunnen hebben met iets als volwassen worden.

Helemaal niets mis mee.

Veel liefde, Pris