Onze trots, de gietvloer! Maar zijn we er nog steeds wel blij mee?! 0

Ik zit op het puntje van mijn stoel! De tuin is namelijk opgeleverd, en hij is zo mooi geworden :D
Maar daar ben ik natuurlijk nog lang niet, dus de tuin blijft laat nog heel even op zich wachten…!

Vorig jaar hadden we al besloten een PU gietvloer te nemen, vrienden van ons hadden ook een gietvloer in hun nieuwe huis en we waren meteen verkocht toen we deze zagen.
De keuze was dus simpel, en achteraf ook heel fijn, gezien menig huiseigenaar niet of nauwelijks kan beslissen welke vloer hij nu moet nemen.
Een bezoek aan het bedrijf was snel gemaakt en de vloer was snel uitgezocht. We kozen voor een 3-laags, zijdeglans vloer. Dit omdat, mochten we over een aantal jaar de kleur zat zijn, ze er zo weer een nieuwe toplaag overheen kunnen gooien, c.q. gieten ;). Alleen de kleur, dat was nog even een dingetjes, want we konden kiezen uit, uh, 1500 kleuren?

De kleuren bestonden alleen in RAL en iets van de Karwei, dus konden we de stalen alleen maar daar bekijken. Heel vervelend want op de een of anderen manier is er een gebrek aan Karwei’s in Amsterdam.
Dat bracht ons wel weer tot een leuk bezoekje aan de ouders, gezien daar een Karwei naast de deur zit.

Vinden we het allebei enigszins mooi? Dan doen!

Oké, kleurenstalen. Dat was ons doel, en na enige aarzeling en vreemde blikken van het personeel zaten we buiten met 1500 kleuren volwassen keuzes te maken. Ons motto, als we het allebei enigszins mooi vinden, doen we het! Dat bleek ook hierin weer hoogtij te vieren, want na 3 minuten hadden we hem! Hoppa, allebei mooi? Ja, check. die nemen we.

Het is uiteindelijk de NCS S 1500 N geworden, en dat is deze kleur:

light-grey

Eindelijk was het zover, hij kon gegoten worden! … Of toch niet..?

Na het verven kon dan eindelijk de gietvloer erin! Ik was panisch! Want je krijgt een gebruiksaanwijzing van 50 pagina’s waar precies op staat wat wel en niet mag voordat de vloer gegoten gaat worden. Stofvrij, juiste temperatuur, de verwarming moet uit, de luchtvochtigheid optimaal, ramen dicht en vooral mag de betonvloer niet te vochtig zijn. Dus bij iedere spetter op de grond dacht ik, help!
Toen eindelijk de ochtend van het gieten aangebroken was liet ik de mannen binnen, met mijn billen fijngeknepen als een klein kind. Alsof ik bang was dat ik mijn huiswerk niet goed gedaan had, liet ik vol trots en met een glimlach onze woonkamer zien. Willen jullie nog koffie misschien?

Aarzelend doch twijfelachtig keek ik hen aan.. ‘Is er iets mevrouw?’ ‘Nou, wat vinden jullie?” Wat wij vinden? Nou, prima toch? Prima toch…PRIMA TOCH?? Heb ik mij daar zo panisch over gevoeld?  Geen meetapparatuur? Geen capriolen? Gewoon 1 blik, en een ‘prima toch’?

Opgelucht liet ik de mannen achter, want het proces van een gietvloer duurt 3 dagen, en daarna mag je er zeker een week niet op lopen. Een inpak/regel weekje stond er dus voor de deur.

En natuurlijk konden wij het niet laten om na drie dagen al even door de ramen te gluren, vol trots!
(ze zijn door het raam genomen…dus ja, geen topkwaliteit!)

IMG_0890

2016-04-02-PHOTO-00000088

IMG_0891

En, hoe bevalt het ons?

De gietvloer ligt er nu natuurlijk al zo een drie maanden in. Nog steeds vind ik hem prachtig, heel klinisch, heel schoon en het maakt de woonkamer ontzettend licht en groot.
Nadelen zitten er ook aan, want alles, maar ook echt alles, zie je op deze vloer. Alle haren, stof en kookspetters. Het is ook zo weer schoon, hoppa, dweil en stofzuiger en weg, maar je moet dit wel iedere dag even na het koken doen, en ik kan mij voorstellen dat niet iedereen dat fijn vindt.

De vloer moet ook nog een beetje gaan leven, nu valt alles natuurlijk op, maar straks waarschijnlijk niet meer. Hij staat wel echt prachtig bij dit huis en de rest van ons interieur en meubels, het voelt zoals wij zijn, rustig, kalm, en mooi ;).

En na de vloer komt natuurlijk onze prachtige keuken, zal het in een keer gelukt zijn met de plaatsing? En was alles compleet?

Vee liefde,

Pris