Wie niet weg is, is gezien!? 3

I’m alive! Well…still alive.

Ik was even weg, even de hort op, even de boel de boel laten en weer energie op doen. Goed begin van de zomer. Haha.

Want ik was wel even weg, twee weken om precies te zijn. En het was Fantatsich.
Nu weet ik het zeker, Thailand is gewoon mijn land. Ik hou van de mensen, de cultuur, het eten, en de niet te vergeten heerlijke temperatuur van gemiddeld 32 graden.Ik hou van het niet haasten, niet stressen, het niet denken aan de toekomst.

10710873_10205339784766523_6608102620705376325_n
Ik landde er dit keer voor de 6e keer. In Bangkok. En als ik dan toch een minpuntje mag noemen is het Bangkok. Want Bangkok en ik zijn gewoon niet zulke goede vrienden. We houden niet zo van elkaar. De opgeruimde gestructureerde ik, tegenover het ongestructureerde vieze Bangkok.

Dus dat lieten we maar achter ons.

Geland op Ko Samui kwam er weer een heerlijke deken over mij heen. Yes. Ik ben weer ‘thuis’.
En wel met een doel, want mijn lieve vriendinnetje ging trouwen.
Nu is dit mijn eerste bruiloft ooit, dus geen idee wat ik kon verwachten maar het was werkelijk ‘Amazing’! Wat je als klein meisje altijd al wilt, lekker met de voetjes in het zand, haren wapperend door de wind, gezicht in de zon, golfjes op de achtergrond, vuurwerk in de lucht, en een fijne man en familie.

Je begrijpt, mijn standaard ligt nu vrij hoog hoor :)

Na een week genoten te hebben zijn mijn lieftallige vriend en ik naar Ko Tao door gegaan, waar we naar een mislukte poging om ons duikbrevet te halen (oor-error) helaas na twee dagen moesten stoppen. Ko Tao is wel veranderd. Ik was hier ongeveer 8 jaar geleden ook, en helaas is het overbevolkt qua toeristen, net zoals het vuil op straat. Desondanks zeer genoten. Niet normaal.

En dan moet je terug.

Dit keer had ik daar best moeite mee. Ik wilde gewoon niet terug. Het voelde nog niet af. Maar helaas, ik moest.
Volgende keer 4 weken is het voornemen.

Eenmaal thuis zat ik nog een beetje met mijn hoofd in de wolken. Ik wilde het nog niet afsluiten, nog niet achter mij laten. Ik heb ongeveer 3 weken last gehad van een jetlag. Wat inhield dat ik om 9 uur in slaap viel op de bank en om 03.00 weer klaar wakker was en vervolgens niet meer sliep…

En dat kost een beetje energie.

But I”m ‘alive and kicking’! Af van de jetlag, zin in de zomer, zin in de blogpost en vol energie! En leuk om te horen dat mensen aan mijn vragen wanneer ik weer wat ga schrijven! Super! Ik hoor weer graag van jullie!

Wie niet weg is, is gezien!

Veel liefde, Pris